Van je hobby

je werk maken

‘Als je doet wat je leuk vindt, hoef je nooit meer te werken’, is een bekende uitspraak. Deze ondernemers jaagden hun droom na en sprongen in het diepe. Twee ondernemers begonnen vrij recent een hippisch bedrijf en één stel staat op het punt om te starten. Welke uitdagingen kwamen zij onderweg tegen?

Tekst Linde Peters-Oortveld Beeld Fleur Louwe

Kim van der Woude, eigenaresse van Stal van der Woude in Woudenberg

Kim van der Woude:

‘Elke dag ga ik vrolijk naar mijn werk. Paarden zijn mijn leven’
Isabel Heegen en André Hupkes van Stal Zevenmorgen in Baak

Isabel Heegen & André Hupkes:

‘Vergeleken met 300 koeien zijn 15 paarden helemaal niks!’
Toon Termont eigenaar van hippisch Centrum Het Zwarte Water in De Mortel

Toon Termont:

‘Allerbelangrijkste is dat de paarden en de klanten het goed hebben’

NAAM Kim van der Woude BEDRIJF Stal van der Woude in Woudenberg LEEFTIJD 22 jaar SOORT BEDRIJF Zadelmak maken, trainen, verkoop, instructie

Kim van der Woude was pas negentien jaar toen ze haar eigen trainings- en africhtingsstal in Woudenberg begon. Ze is nu drie jaar verder. Het was zeker niet altijd makkelijk, maar Kim geniet iedere dag van haar passie.

“Met het zadelmak maken van paarden begon ik al op mijn achtste. Dat deed ik samen met mijn moeder en zus. Wij trainden onze pony’s verder en brachten ze uit in de wedstrijdsport. Toen ik naar de middelbare school ging, wist ik al dat ik een eigen paardenbedrijf wilde starten. Ik volgde de opleiding ‘Paardenhouderij en Management’ en werkte bij diverse trainingsstallen. Daar bracht ik paarden uit op wedstrijden en deed ik op hoger niveau ervaring op. Dat was heel leerzaam. Op mijn negentiende begon ik mijn eigen bedrijf in Woudenberg, waar ik een eigen unit bij Stal Oudenhorst huur.

In het begin had ik drie eigen paarden en kwamen er al snel enkele trainingspaarden bij, naast mijn (bijna) fulltimebaan in een ruitersportzaak. Inmiddels, drie jaar verder, werk ik nog één dag per week in de ruitersportzaak. Maar door de groei naar 12-16 trainingspaarden, heb ik daar eigenlijk geen tijd meer voor. Een aantal jonge paarden is bij mij voor het zadelmak maken en doorrijden, maar er zijn ook oudere paarden die ik voor de klant uitbreng in de dressuur-, spring- of eventingsport. Mijn stal loopt super goed en juist door corona draaide ik topjaren. Ik heb de nodige steun van het thuisfront en sinds kort huur ik een persoonlijke groom in en heb ik een fijne weekendhulp. Stal van der Woude is nu echt een team, dat is heel waardevol. Ik begon als verlegen meisje. Al had ik ervaring als stalruiter, dan maak je eigenlijk nog niet de helft mee van wat er allemaal bij een ‘eigen’ stal komt kijken. Het hele ondernemen was nieuw voor mij. Als eigen baas moet je soms ook slecht nieuws aan je klanten brengen. Dat ging in het begin met trillende handjes, maar daar leerde ik veel van. Door alle ervaring en uitbreiding van kennis sta ik nu veel zelfverzekerder in mijn bedrijf. Nu, op mijn 22ste, stá ik voor wat ik doe en ben ik er trots op.

Het is mooi om jonge paarden op te leiden en hun groei mee te maken. Daarnaast vind ik het contact met de klanten superleuk. Ik word er gelukkig van als eigenaren komen kijken en helemaal trots zijn op ‘hun puppy’. Dat geeft veel voldoening. Mijn persoonlijke doel is om internationaal eventing te rijden. Helaas moest ik mijn beste paard vorig jaar laten inslapen. Momenteel staan er voornamelijk jonge paarden en probeer ik terug te komen op niveau. Dat gaat met vallen en opstaan. Een paardenbedrijf runnen is niet makkelijk. Je hebt veel doorzettingsvermogen nodig en werkt zeven dagen in de week. Tussendoor had ik twee zeer nare blessures en dat waren momenten waarop ik dacht: hoe kom ik hier doorheen? Mijn antwoord op de vraag: ‘Waarom ben ik ermee begonnen?’ was steeds mijn motivatie om door te gaan. ‘Dit is mijn passie!’ Elke dag ga ik vrolijk naar mijn werk. Paarden zijn mijn leven!”

Kim:

‘Nu, op mijn 22ste, stá ik voor wat ik doe en ben ik er trots op’

NAAM Isabel Heegen (46) en André Hupkes (53) BEDRIJF FNRS Stal Zevenmorgen in Baak KINDEREN Jasmin (21) zat voorheen in het Nederlandse voltigeteam (junioren). Eva (13) selecteerde zich onlangs met twee pony’s voor de Gelderse kampioenschappen dressuur (B en L1), maar wil graag verder in de eventingsport. SOORT BEDRIJF Kleinschalige pensionstal

Isabel Heegen en André Hupkes kochten afgelopen december een voormalig manegebedrijf in het Gelderse Baak. Dit wordt omgetoverd tot een kleinschalige en exclusieve pensionstal. Tijdens de verbouwing kwam het stel voor flink wat uitdagingen te staan, maar ze blijven positief en zetten de schouders eronder.

Isabel: “Deze stal stond net op Funda en toen zei André: ‘Dit is gaaf!’ Ik las alleen dat er een wietplantage in had gezeten en drie maneges in de afgelopen jaren. Het bedrijf had een half jaar leeggestaan. Ik reageerde: ‘Oh André, waarom zou je daar willen zitten!?’ Toch reden we erlangs en de plek was inderdaad mooi. We planden een afspraak voor een bezichtiging en werden enthousiast. Afgelopen december kochten we het.” “Vanwege de plek kon ik er meteen doorheen kijken”, vult André aan. “Isabel is altijd wat afwachtend, ik denk al snel te makkelijk. Maar met elkaar komen we een heel eind. In 2020 stopten we met het melkveebedrijf vanwege gezondheidsproblemen en de toenemende regels.

Ik had er geen aardigheid meer in. Ik word nu ingehuurd als zzp’er door de eigenaar van de boerderij en blijf buitenshuis werken. Isabel zal de pensionstal voornamelijk runnen. Over tien à vijftien jaar gaan we het samen doen en hopen we op deze plek oud te worden.” Isabel: “Het werken met paarden is voor mij niet nieuw. Ik volgde in Oostenrijk de opleiding tot instructrice. Dertien jaar lang gaf ik daar ’s zomers paardrijles en ’s winters ski-les. Totdat ik André leerde kennen, die daar op skivakantie was. In Nederland volgde ik later bij de KNHS de opleiding tot voltige-instructeur. Eigenlijk was het in eerste instantie helemaal niet onze bedoeling om een pensionstal te beginnen, maar we hebben er erg veel zin in!” De afgelopen maanden is er hard gewerkt. “Het bedrijf was helemaal uitgeleefd. De binnenbak is in 1992 gebouwd, daarna is er eigenlijk nooit meer wat gedaan. De oude boxen zijn afgebroken en er komen elf nieuwe, moderne stallen voor in de plaats. Om te verduurzamen krijgen we onder andere een nieuw dak en een goot voor de opvang van de mestsappen, zodat er minder stikstof in de lucht komt. Er komt een nieuwe buitenbak, twee paddocks en negen parkeerplaatsen. Voorlopig blijven we in ons oude huis wonen. De woning die bij stal staat, bleek achteraf zo slecht. Op advies van de architect laten we een nieuw huis bouwen”, vertelt André.

Isabel:

‘Ons streven is rond eind van dit jaar te starten’

De verbouwing van de stal loopt nog niet zoals ze hadden gehoopt. Isabel: “Het ijzerwerk liet op zich wachten, de levering van de stenen duurde lang. Het enige wat snel ging, was de ledverlichting. Dat regelden we zelf. Onze jongste, Eva, rijdt fanatiek en zei afgelopen winter: ‘Mam, ik moet steeds in de regen rijden.’ Dus gingen we met de ledverlichting in de binnenbak aan de slag. Helaas waren de leidingen in de stal zo slecht dat er iedere keer kortsluiting kwam. Dat was opnieuw een tegenvaller, maar we blijven positief. Ons streven is rond eind van dit jaar te starten. We houden het kleinschalig en exclusief. Paardenwelzijn staat hoog in het vaandel. Alle paarden krijgen grote boxen met een buitenluik en gaan het hele jaar door de weide in. Daarnaast bieden we extra’s aan. Als een pensiongast bijvoorbeeld zegt: ‘Ik ben er om 17.00 uur en mijn paard moet al opgezadeld en losgestapt zijn’, dan zorg ik daarvoor. Ik ga echt kijken naar wat de mensen willen. We hebben allebei geen 9-tot-5-mentaliteit en hopen hier een mooi succes van te maken. Toch willen we het in de toekomst iets rustiger aandoen. Mensen reageren dan soms verbaasd en vragen: En dan begin je een paardenbedrijf? Maar vergeleken met driehonderd koeien, zijn vijftien paarden helemaal niks!”

NAAM Toon Termont BEDRIJF FNRS Hippisch Centrum Het Zwarte Water in De Mortel LEEFTIJD 22 jaar SOORT BEDRIJF Hippisch centrum met o.a. twee groepsaccommodaties, manege, pensionstal, café, wedstrijdaccommodatie

Het Zwarte Water is een van de grootste hippische accommodaties van Nederland. Anderhalf jaar geleden kwam het in handen van de Belgische familie Termont. Hun zoon Toon is pas 22 jaar en regelt hier de dagelijkse bedrijfsvoering.

“Ik heb altijd gevoetbald en kom helemaal niet uit een paardenfamilie. Via mijn ex-vriendin rolde ik enkele jaren geleden in de paardensport. Ik ging eens mee naar de manege, begon met rijden en raakte al snel besmet met het paardenvirus. Ik ben geboren en getogen in het Belgische Gent. Daar studeerde ik een meer technische opleiding: hout- en elektrotechniek. Het plan was om in Nederland verder te studeren, toch bleven de paarden mijn interesse wekken. Ik startte met een paardenopleiding in Roermond om meer van het vak te leren en ervaring op te doen. Toen ik bij een handelsstal in Bladel werkte, ontdekte ik dat ik echt met de paarden verder wilde.

Met mijn ouders bekeek ik enkele stallen, maar niet van deze grootte. Het Zwarte Water is een van de grootste hippische accommodaties van Nederland. In januari 2021 kochten we de accommodatie. We namen het personeel over en hebben nu vier vaste mensen in dienst. We begonnen midden in de coronaperiode. Dat had als voordeel dat we stilletjes aan konden starten en het bedrijf, de omgeving en de klanten eerst goed konden leren kennen. Nu, na anderhalf jaar, hebben we al meer inzicht verworven in het reilen en zeilen van de paardenwereld. Ik regel de dagelijkse bedrijfsvoering en houd me met name bezig met de pensionstal en de wedstrijden. Mijn ouders zijn doordeweeks in België en hebben daar hun eigen baan. Mijn vader doet de administratie van het bedrijf, mijn moeder regelt merendeels de manegelessen en wedstrijden. Bijna ieder weekend zijn er wedstrijden en helpen ze mee. Ik ben heel dankbaar dat ze dit willen doen. Niet elke ouder zou dit beginnen. Ze investeren tijd en geld in mij en het bedrijf. Momenteel staan zo’n zeventig tot tachtig paarden op stal, waaronder achttien manegepaarden en - pony’s. Zelf paardrijden komt er niet meer zo van. Ik heb twee jonge dressuurpaarden, die momenteel in training staan. Daar zal mijn vriendin verder mee aan de slag gaan.

Toon:

‘We maken veel uren, maar genieten ook volop van de paarden en de mooie omgeving’

Het is fijn dat zij ook in de paardenwereld zit. Zij snapt dat ik dag en nacht met het bedrijf bezig ben en ze helpt veel mee. Ik ben pas 22 jaar en had nog niet zoveel ervaring in de bedrijfswereld. Hier leer ik elke dag opnieuw, er komen steeds weer nieuwe vragen en uitdagingen. Ik probeer daar zo goed mogelijk mee om te gaan en mijn klanten van dienst te zijn. Ik leerde hier vooral om zakelijker te zijn. Voor mij is het allerbelangrijkste dat de paarden en de klanten het goed hebben. Paardenwelzijn vinden we belangrijk. Het hoeft niet ‘sjiek de friemel’ te zijn, maar wel degelijk en veilig. Daarom willen we de komende jaren blijven investeren en vernieuwen. Vervelen hoeven we ons nooit, geen enkele dag is hetzelfde. Doordeweeks zijn we veel bezig met het verzorgen van de paarden en het onderhouden van het terrein. We maken veel uren, maar genieten ook volop van de paarden en de mooie omgeving. Ik kan hier lekker mijn ding doen en voel me vrij!” <